ΓΑΖΑ (στις "πληγές" μας)

Τι να πρωτογράψεις για το Παλεστινιακό? Από που να ξεκινήσεις και που να καταλήξεις?
Που και πως να διοχετεύσεις όλη αυτή την οργή που μας προκαλεί ο βομβαρδισμός αμάχων και οι δολοφονίες παιδιών? Επέλεξα αντί να γράψω ένα άρθρο στο "πόδι", να σας παραθέσω ένα πολύ καλό και ενημερωτικό άρθρο που αλλίευα από την online έκδοση της εφημερίδος "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", του Richard Folk, καθηγητή διεθνούς δικαίου στο πανεπιστήμιο Princeton:

"Η Γάζα, θύμα της γεωπολιτικής απανθρωπιάς

Του ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΦΟΛΚ*

Επί δεκαοχτώ μήνες, όλοι οι 1,5 εκατομμύριο κάτοικοι της Γάζας αντιμετώπισαν έναν αποκλεισμό που επιβλήθηκε από το Ισραήλ εν είδει τιμωρίας και βίωσαν ποικίλες τραυματικές προκλήσεις στην ομαλότητα της καθημερινής τους ζωής.

Μια αναλαμπή ελπίδας εμφανίστηκε πριν από έξι μήνες, όταν μια κανονισμένη από την Αίγυπτο εκεχειρία οδήγησε σε μια αποτελεσματική κατάπαυση του πυρός, που μηδένισε τις απώλειες των Ισραηλινών παρά την περιστασιακή διασυνοριακή εκτόξευση αυτοσχέδιων ρουκετών που έπεφταν χωρίς να πετυχαίνουν στόχους σε παρακείμενες ισραηλινές περιοχές και προκαλούσαν αναμφίβολα ανησυχία στη μεθοριακή πόλη Σντερότ. Οσο ήταν σε ισχύ η εκεχειρία, η ηγεσία της Χαμάς στη Γάζα προσφέρθηκε επανειλημμένα να επεκτείνει τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, προτείνοντας ακόμη και μια περίοδο δέκα ετών, και ζήτησε να γίνει δεκτή πολιτική λύση που θα βασιζόταν στην αποδοχή των συνόρων του Ισραήλ του 1967. Το Ισραήλ αγνόησε αυτές τις διπλωματικές πρωτοβουλίες και απέτυχε να εφαρμόσει από τη δική του πλευρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, η οποία περιελάμβανε χαλάρωση του αποκλεισμού που επιτρέπει να μπαίνουν με το σταγονόμετρο στη Γάζα τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα.

Το Ισραήλ αρνείτο επίσης τις άδειες εξόδου σε φοιτητές με υποτροφίες από το εξωτερικό και σε δημοσιογράφους της Γάζας, όπως και σε εκπροσώπους αναγνωρισμένων ΜΚΟ. Ταυτόχρονα, έκανε όλο και δυσκολότερη την είσοδο δημοσιογράφων και εγώ ο ίδιος αποπέμφθηκα από το Ισραήλ πριν από λίγες εβδομάδες, όταν προσπάθησα να μπω για να εκτελέσω την εργασία μου στα Ηνωμένα Εθνη, εποπτεύοντας τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, δηλαδή στη Δυτική Οχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, όπως επίσης και στη Γάζα. Είναι ξεκάθαρο ότι πριν από την πρόσφατη κρίση, το Ισραήλ έκανε χρήση της εξουσίας του για να εμποδίζει αξιόπιστους παρατηρητές να δίνουν ακριβείς και ειλικρινείς απολογισμούς για την τρομερή ανθρωπιστική κρίση, η οποία τεκμαίρεται ήδη πλήττοντας τη φυσική κατάσταση και την ψυχική υγεία του πληθυσμού της Γάζας, με τον διαπιστωμένο υποσιτισμό των παιδιών και την απουσία των μέσων για την αντιμετώπιση μιας πληθώρας ασθενειών. Θα μπορούσε αυτό να αποτελεί έναν προεπιθετικό σχεδιασμό;

Οπως πάντα σε σχέση με την υποκείμενη σύγκρουση, τα γεγονότα που αποδίδονται στην πρόσφατη κρίση είναι ζοφερά όσο και αμφισβητούμενα, αν και ειδικά το αμερικανικό κοινό λαμβάνει το 99% της πληροφόρησής του φιλτραρισμένο μέσα από έναν υπέρμετρα φιλο-ισραηλινό φακό των μέσων ενημέρωσης. Η Χαμάς κατηγορείται για την κατάρρευση της εκεχειρίας εξαιτίας της υποτιθέμενης απροθυμίας της να ανανεωθεί αλλά και για τα κρούσματα επίθεσης με ρουκέτες, που φέρονται να αυξάνονται. Ομως η πραγματικότητα είναι πιο νεφελώδης. Δεν σημειώθηκε καμία σοβαρή εκτόξευση ρουκετών από τη Γάζα στη διάρκεια της κατάπαυσης του πυρός, μέχρι που το Ισραήλ εξαπέλυσε επίθεση εναντίον των κατά τους ισχυρισμούς του Παλαιστινίων μαχητών στη Γάζα, σκοτώνοντας δεκάδες άτομα. Επίσης, ήταν η Χαμάς που σε πληθώρα περιπτώσεων δημοσίως απηύθυνε έκκληση για επέκταση της εκεχειρίας, με τις εκκλήσεις αυτές να μη λαμβάνονται ποτέ σοβαρά υπόψη, πολύ περισσότερο να μη γίνεται καμία κίνηση σε αυτή την κατεύθυνση από την ισραηλινή γραφειοκρατία. Πέρα απ' αυτό, η απόδοση των ρουκετών στη Χαμάς δεν είναι επίσης απολύτως πειστική. Πολλές ανεξάρτητες οργανώσεις μαχητών δρουν στη Γάζα, και κάποιες, όπως η Ταξιαρχία των Μαρτύρων του αλ-Ακσά, είναι εναντίον της Χαμάς και μπορεί με τη ρίψη ρουκετών να επιχειρούν να προκαλέσουν ή να νομιμοποιήσουν ουσιαστικά αντίποινα από το Ισραήλ. Είναι έτσι κι αλλιώς επιβεβαιωμένο ότι όταν η μετριοπαθής Φατάχ είχε τον έλεγχο της κυβερνητικής δομής της Γάζας, δεν ήταν σε θέση να ελέγξει τις επιθέσεις ρουκετών παρά τις προσπάθειές της.
Εκείνο που υποδεικνύει αυτό όλο το σκηνικό είναι ότι το Ισραήλ εξαπέλυσε τις αφανιστικές του επιθέσεις, που ξεκίνησαν στις 27 Δεκεμβρίου, όχι για να σταματήσει τις ρουκέτες ή σε αντίποινα, αλλά για μια σειρά από άλλους λόγους. Ηταν προφανές επί εβδομάδες πριν από τις ισραηλινές επιθέσεις ότι η ισραηλινή στρατιωτική και πολιτική ηγεσία προετοίμαζε το κοινό για μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Χαμάς. Ο χρόνος των επιθέσεων υπαγορεύτηκε από μια σειρά θεωρήσεων: πάνω απ' όλα, το συμφέρον των διεκδικητών της εξουσίας, του υπουργού Αμυνας Εχούντ Μπάρακ και της υπουργού Εξωτερικών Τσίπι Λίβνι, προκειμένου να επιδείξουν τη δύναμή τους ενόψει των εθνικών εκλογών που έχουν προγραμματιστεί για τον Φεβρουάριο.

Τέτοιες περιπτώσεις ισραηλινής επίδειξης ισχύος ήταν χαρακτηριστικές και σε προηγούμενες ισραηλινές προεκλογικές εκστρατείες και ειδικά σε αυτή την περίπτωση, η σημερινή κυβέρνηση αμφισβητήθηκε με επιτυχία από τον διαβόητο μιλιταριστή πολιτικό του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, για τις αποτυχίες των προσπαθειών της να διατηρήσει την ασφάλεια. Η ενίσχυση αυτών των εκλογικών κινήτρων ήταν η ελάχιστα καλυμμένη πίεση από τους Ισραηλινούς στρατιωτικούς διοικητές να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία στη Γάζα για να σβήσουν τις μνήμες της αποτυχίας τους να καταστρέψουν τη Χεζμπολάχ στον ολέθριο Πόλεμο του Λιβάνου το 2006, στον οποίο και αμαυρώθηκε η φήμη του Ισραήλ ως στρατιωτικής δύναμης και οδήγησε σε εκτεταμένη διεθνή καταδίκη για τους σκληρούς βομβαρδισμούς ανυπεράσπιστων λιβανέζικων χωριών και την ευρεία χρήση βομβών διασποράς σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Αξιοσέβαστοι και συντηρητικοί Ισραηλινοί σχολιαστές πηγαίνουν ακόμη πιο μακριά. Για παράδειγμα, ο διαπρεπής ιστορικός Μπένι Μόρις, γράφοντας στους «New York Times», πριν από λίγες μέρες, συνέδεσε την εκστρατεία στη Γάζα με μια σειρά βαθύτερων δυσοίωνων προβλέψεων στο Ισραήλ, κάτι που συγκρίνει με τη σκοτεινή διάθεση του κόσμου, που προηγήθηκε του Πολέμου του 1967, όταν οι Ισραηλινοί ένιωθαν ότι απειλούνται από τις κινητοποιήσεις Αράβων στα σύνορά τους.

Ο Μόρις επιμένει ότι παρά την ισραηλινή ευημερία των πρόσφατων ετών και τη σχετική ασφάλεια, πολλοί παράγοντες έχουν οδηγήσει το Ισραήλ να κινηθεί επιθετικά στη Γάζα: η άρνηση του αραβικού κόσμου ν' αποδεχτεί την ύπαρξη του Ισραήλ σε οποιονδήποτε πειστικό βαθμό. Οι εμπρηστικές απειλές του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ μαζί με την υποτιθέμενη προσπάθεια του Ιράν ν' αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Το γεγονός ότι οι μνήμες του Ολοκαυτώματος ξεθωριάζουν σε συνδυασμό με την αυξανόμενη δυτική συμπάθεια για τον παλαιστινιακό αγώνα. Πράγματι το Ισραήλ προσπαθεί, μέσω της συντριβής της Χαμάς στη Γάζα, να στείλει ένα ευρύτερο μήνυμα στην περιοχή ότι δεν θα σταματήσει πουθενά προκειμένου να υπερασπιστεί τις διεκδικήσεις του για εθνική κυριαρχία και ασφάλεια.

Προκύπτουν δύο συμπεράσματα: οι κάτοικοι της Γάζας γίνονται θύματα για λόγους που δεν σχετίζονται ιδιαίτερα με τις ρουκέτες και τις ανησυχίες για τη μεθοριακή ασφάλεια αλλά, όπως φαίνεται, για να βελτιωθούν οι εκλογικές προοπτικές της σημερινής ηγεσίας που βρίσκεται αντιμέτωπη με την ήττα και για να σταλεί μια προειδοποίηση προς άλλους στην περιοχή ότι το Ισραήλ δεν θα σταματήσει πουθενά εάν διακυβεύονται τα συμφέροντά του.

Το γεγονός ότι μπορεί να συμβεί μια τέτοια ανθρωπιστική καταστροφή με ελάχιστη εξωτερική παρέμβαση δείχνει επίσης την αδυναμία του διεθνούς δικαίου και των Ηνωμένων Εθνών καθώς επίσης και τις γεωπολιτικές προτεραιότητες των σημαντικών παικτών. Η παθητική υποστήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης σε οτιδήποτε κάνει το Ισραήλ είναι και πάλι ο κρίσιμος παράγοντας, όπως ήταν και το 2006, όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε επιθετικό πόλεμο κατά του Λιβάνου. Αυτό που είναι λιγότερο εμφανές είναι ότι τα κύρια αραβικά γειτονικά κράτη -Αίγυπτος, Ιορδανία και Σαουδική Αραβία- με την άκρως εχθρική τους στάση έναντι της Χαμάς -που θεωρείται ότι στηρίζεται από το Ιράν, τον βασικό τους αντίπαλο στην περιοχή- ήταν επίσης πρόθυμα να κάνουν στην άκρη την ώρα που η Γάζα δεχόταν μια τόσο βάναυση επίθεση.

Ο λαός της Γάζας είναι το θύμα της γεωπολιτικής στο αποκορύφωμα της απανθρωπιάς της: εξαπόλυση ενός «ολικού» πολέμου, όπως τον αποκαλεί το ίδιο το Ισραήλ, εναντίον μιας ουσιαστικά ανυπεράσπιστης κοινωνίας που στερείται οποιασδήποτε στρατιωτικής ικανότητας και είναι εντελώς ευάλωτη στις ισραηλινές επιθέσεις με βομβαρδιστικά F-16 και ελικόπτερα Απάτσι. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου μπαίνει ησύχως στην άκρη, καθώς το μακελειό συνεχίζεται και τα πτώματα συσσωρεύονται. Σημαίνει επιπλέον ότι ο ΟΗΕ αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ανίκανος όταν τα κύρια μέλη του τού στερούν την πολιτική βούληση να προστατεύσει έναν λαό που υφίσταται παράνομη χρήση βίας.

Τέλος, σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν πορείες και να φωνάζουν σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά οι σκοτωμοί θα συνεχιστούν σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Η εικόνα που ζωγραφίζεται μέρα με τη μέρα στη Γάζα είναι ουσιαστικά μια ικεσία για ανανέωση της δέσμευσης στο διεθνές δίκαιο και στην εξουσία του Χάρτη του ΟΗΕ, ξεκινώντας από τις ΗΠΑ, ιδίως με τη νέα ηγεσία που έχει υποσχεθεί στους πολίτες της αλλαγή, συμπεριλαμβανομένης μιας λιγότερο μιλιταριστικής προσέγγισης στη διπλωματία.


* Ο Ρίτσαρντ Φολκ, ομότιμος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, είναι ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Πριν από δύο εβδομάδες απελάθηκε από το Ισραήλ."


ΠΟΥ'ΝΑΙ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ?

ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ Ως ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΣΕΡΒΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΟΣΟΥΣ ΤΟΥΣ "ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΜΑΤΙ". ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΑΡΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.

ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΗΕ.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Η αλυσίδα πρέπει να σπάσει.

Και για να σπάσει πρέπει να μην ξεχάσουμε.

Πως οδηγηθήκαμε (ή κάποιοι από εμάς γεννηθήκαμε) στην υποθετική αφθονία.

Και από εκεί στον εφησυχασμό και στην απάθεια.

Άμα ξεχάσουμε όλα αυτά θα οδηγηθούμε νομοτελειακά στα ίδια λάθη και δεν θα μπορέσουμε να απεμπλακούμε από τον φαύλο κύκλο.

Άμα ξεχάσουμε δεν θα μπορέσουμε να δώσουμε το μέλλον που ονειρευόμαστε στα παιδιά μας.

Για εμάς θαρρώ είναι αργά.

Το μόνο που μας απομένει είναι σώσουμε τις ψυχές μας.

Αλλά όχι με ένα μεταφυσικό τρόπο.

Όχι όπως ευαγγελίζονται οι εκκλησίες (οι Α.Ε. όπως τις ονόμαζε ο Guevara) όλου του κόσμου.

Αλλά με το να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να σπάσουν την αλυσίδα.

Μπορούμε.

Είναι η τελευταία μας ευκαιρία.

Τι Κοζάνη, τι Λωζάνη

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα των Νέων, στελέχη του επιτελείου της ΕΛ.ΑΣ. θεωρούν πως με αφορμή τα τελευταία επεισόδια δίνεται η «χρυσή» ευκαιρία για την υιοθέτηση πρακτικών καταστολής, ανάλογων με τις «σκληρότερες» Αστυνομίες της Ευρώπης.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες που επικαλείται η εφημερίδα, γίνονται εισηγήσεις για εξοπλισμό της αστυνομίας με κινητά φράγματα ώστε οι διαδηλωτές να μην έρχονται σώμα με σώμα με τους άνδρες των ΜΑΤ, κανονάκια για ρίψεις νερού, πλαστικές σφαίρες και χρωμόσφαιρες.

Για μένα καλά κάνει η αστυνομία και "εκσυγχρονίζεται".

Καλά κάνει και το κράτος και "παίρνει τα μέτρα του" ενάντια στους οχτρούς του (τους ίδιους τους πολίτες).

Καλά κάνει και ο πρόεδρας του ΣΕΒ που βγαίνει και διαλλαλεί όπου σταθεί και όπου βρεθεί ότι θέλει τραλαλό και ισχυρή κυβέρνηση (θα παραγγείλω σουβλάκια, να παραγγείλω και μία ισχυρή?).

Καλά κάνουν όλοι όσοι υποστηρίζουν αυτούς που υποστηρίζουν.

Οι υπόλοιποι, έχετε καταλάβει που "ανήκετε"?

Έχετε καταλάβει ποιός είναι πλέον ο "οχτρός"?

Το λέω γιατί κάποια στιγμή θα γίνουν εκλογές και από οτι βλέπω ΝΔ - ΠΑΣΟΚ θα ψοφήσετε.

ΔΕΝ ΣΑΣ ΛΥΠΑΜΑΙ.

Μα τη χρωμόσφαιρα του κωλόμπατσου.

Υ.Γ.:

- "Γιώργο" έχεις μπογιά στο δόξα πατρί.

- Από εξοστρακισμό θα είναι.

Παπούτσι από τον τόπο σου και ας είναι και Ιρακινό

Γεια στο….παπούτσι σου μεγάλε (επιβεβαιωμένες πληροφορίες φέρνουν τον «δράστη» με πολλαπλά κατάγματα σε όλο του το σώμα).

Στον μουσουλμανικό κόσμο το «πέταγμα» του παπουτσιού αποτελεί μέγιστη προσβολή.

Τους βλέπω ξυπόλητους τους Ιρακινούς.


Υ.Γ.1 Α ξέχασα. Ο ex-president ανήγγειλε την παραμονή των αμερικανικών στρατευμάτων για δύο ακόμη χρόνια.

Υ.Γ.2 Λέει μια ξανθιά σε μια άλλη:

- Ποιο είναι το σωστό? Ιράκ ή Ιράν?

Τι να είχε γράψει ο Ισοκράτης για αυτό?

"Ο φωτογράφος του Ελεύθερου Τύπου Κώστας Τσιρώνης που τράβηξε τις φωτογραφίες των αστυνομικών να σημαδεύουν διαδηλωτές απολύθηκε από την εφημερίδα.

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν την Κυριακή το απόγευμα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Ο Κ. Τσιρώνης τις παρέδωσε λιγο αργότερα στον διευθυντή της εφημερίδας Σεραφείμ Κοτρώτσο. Σύμφωνα με όσα είπε ο φωτογράφος στο Tvxs, o κ. Κοτρώτσος του δήλωσε στην αρχή ότι πρόκειται για μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία. Στη συνέχεια, όμως, του είπε ότι ήθελε να βεβαιωθεί ότι επρόκειτο πραγματικά για πυροβόλο όπλο και όχι για πιστόλι εκτόξευσης φωτοβολίδων. Ο φωτογράφος τον βεβαίωσε ότι πράγματι επρόκειτο για όπλο μάρκας Κλογκ 9 χιλ., από αυτά που δεν έχουν ασφάλεια. Προς επιβεβαίωση, του έδειξε μια ακόμη φωτογραφία στην οποία φαίνεται το κλείστρο του όπλου.

Σε επικοινωνία που είχε το Tvxs μαζί του, ο κ. Κοτρώτσος δήλωσε ότι δεν μπορούσε να τις δημοσιεύσει πριν βεβαιωθεί από ειδικούς, καθώς επρόκειτο για εκρηκτικό πολιτικό θέμα. Την Δευτέρα ρωτήθηκαν ειδικοί οι οποίοι βεβαίωσαν ότι επρόκειτο περί όπλου. Την ίδια μέρα το απόγευμα, ο Κ. Τσιρώνης ενημέρωθηκε από τους γραφίστες που σχεδιάζουν την εφημερίδα ότι οι φωτογραφίες είχαν αποσυρθεί από την πρώτη σελίδα του φύλλου
που ετοίμαζαν για τη Τρίτη. Διαμαρτυρήθηκε στον προϊστάμενό του στο τμήμα των φωτορεπόρτερ, ο οποίος του είπε ότι οι φωτογραφίες «ίσως δημοσιεύονταν στις μέσα σελίδες». Η συζήτηση έγινε παρουσία πολλών δημοσιογράφων που επιβεβαίωσαν στο Tvxs τη στιχομυθία. Στην ίδια συζήτηση, ο φωτογράφος είπε ότι η είδηση πως υπάρχουν αυτές οιφωτογραφίες είχε ήδη διαρρεύσει και ότι, αν δεν δημοσιεύονταν στη πρώτη σελίδα, η εφημερίδα θα έχανε μια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία.

Τελικώς, οι φωτογραφίες δημοσιεύθηκαν την Τρίτη στις μέσα σελίδες της εφημερίδας, ενώ ήδη είχαν διαρρεύσει σε διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία και κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο. Ο φωτογράφος ειδοποιήθηκε να μην καλύψει τη κηδεία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και λιγο αργότερα τού ανακοινώθηκε η απόλυσή του. Ο Σ. Κοτρώτσος δήλωσε στο Tvxs ότι είχε πρόθεση να δημοσιεύσει τις φωτογραφίες και ότι ο φωτορεπόρτερ απολύθηκε γιατί παραβίασε το αποκλειστικό του συμβόλαιο με τον «Ελεύθερο Τύπο» διαρρέοντας τις φωτογραφίες. Ομως ο φωτογράφος υποστηρίζει οτι πρόκειται για απόπειρα πολιτικής λογοκρισίας. Λέει ότι ο ίδιος δεν ειναι υπεύθυνος για τη διαρροή, καθώς πολλοί εργαζόμενοι στην εφημερίδα είχαν πρόσβαση στις φωτογραφίες μετά τη παράδοση τους. Πρόσθεσε ότι, αν δεν είχαν διαρρεύσει, «δεν θα δημοσιεύονταν ποτέ».

Μετά τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών, η αστυνομία ανακοίνωσε ότι διεξάγει έρευναγια το περιστατικό. Κανείς δεν έχει έρθει σε επαφή με τον φωτογράφο.

ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΣΤΑΦΥΛΙΔΟΥ
φωτογράφος

www.marilenastafylidou.com
info@marilenastafylidou.com"

Τι να έχει γράψει ο σχετικιστής φιλόσοφος για τη διαπλοκή εξουσίας και μέσων ενημέρωσης (β)άραγε;

A.C.A.B.

Μαθαίνω.....

16χρονος μαθητής, νεκρός από σφαίρα ειδικού φρουρού της Ελληνικής Αστυνομίας. Η σφαίρα κατευθύνθηκε στην καρδιά του θύματος.

Σκέφτομαι.....

"Άλλη μια σφαίρα που εξοστρακίστηκε σε ζωτικό όργανο πολίτη από χέρι αστυνομικού. Όταν εκπυσοκροτεί ένα όπλο αστυνομικού ή εξοστρακίζεται μία σφαίρα του, η βολή θα πλήξει το θύμα στην καρδιά ή στο κεφάλι. ΚΑΘΑΡΗ ΑΤΥΧΙΑ"

Ακούω.....

Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος "καταδικάζει" το "μεμονωμένο" αυτό συμβάν και υπόσχεται ότι ο ένοχος θα τιμωρηθεί αυστηρά και "το μαχαίρι θα μπει βαθιά μέσα στο κόκκαλο".

Βλέπω.....

Η Ελληνική κοινωνία αυτή τη στιγμή "παραδειγματίζεται".

Με ενημερώνουν.....

Η κατευθυνόμενη κοινή γνώμη είναι σοκαρισμένη.

Πυροβολώ.....

Με τη φαντασία μου τους ενόχους. Μου τελειώνουν οι σφαίρες. ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ. ΕΦΙΑΛΤΗΣ.

Δακτυλογραφώ.....

Με το αόρατο μελάνι της οργής. Το μόνο που μου απομένει.

Αποτέλεσμα.....

Άλλος ένας αστός που έγραψε στο blog του για το συμβάν και καθησύχασε τη συνείδηση του. Έτοιμος να αγωνιστεί για πιο ουσιώδη ζητήματα την επαύριο.

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ.

Τα blogs σήμερα και η εξέλιξη τους στο μέλλον

Αναδημοσεύω τα αποτελέσματα μιας έρευνας που πραγματοποίησε η VPRC σε συνεργασία με το περιοδικό Monthly Review:

"Αισιόδοξοι εμφανίζονται οι bloggers για τις δυνατότητες των blogs, όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα έρευνας που πραγματοποίησε στο διάστημα Ιουνίου-Αυγούστου 2008 η VPRC σε συνεργασία με το περιοδικό Monthly Review. Το 34% θεωρεί ότι τα blogs θα έχουν στο μέλλον τη δύναμη να προκαλούν μαζικές κινητοποιήσεις για πιθανά προβλήματα, ενώ το 21% εκτιμά ότι θα είναι το κύριο μέσο αντικειμενικής ενημέρωσης.
Ένα 9% των ερωτώμενων πιστεύει ότι τα blogs θα εξυπηρετούν κυρίως διαφημιστικούς σκοπούς, ενώ μόλις στο 5% ανέρχεται το ποσοστό όσων προβλέπουν απουσία των blogs στο μέλλον. Πολύ μικρό, τέλος, είναι το ποσοστό των ερωτώμενων (2%), οι οποίοι πιστεύουν ότι τα blogs στο μέλλον θα αποτελέσουν μέσο εξυπηρέτησης άνομων συμφερόντων, ενώ σχεδόν 3 στους 10 bloggers αδυνατούν να κάνουν προβλέψεις για το μέλλον των blogs."

και πιο αναλυτικά:

"Ανδρες, ανώτερης μόρφωσης, μάλλον εξασφαλισμένης κοινωνικής ένταξης, μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα και φοιτητές, με ενδιαφέρον για την πολιτική, με υψηλό δείκτη παρακολούθησης της δημόσιας σφαίρας, δυσαρεστημένοι από τη λειτουργία της
δημοκρατίας και την ποιότητα της πολιτικής ενημέρωσης που παρέχεται σήμερα στην Ελλάδα, ενεργοποιημένοι, ωστόσο, κοινωνικά πολίτες, αυτά είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που συνθέτουν τη φυσιογνωμία των bloggers στην Ελλάδα του 2008.

Πρόκειται, όπως δείχνουν τα στοιχεία της έρευνας, για μια άλλη "κοινωνία" μια "αντικοινωνία" που αντιπαραβάλλεται σε όλες τις μορφές της κυρίαρχης πολιτικής συμπεριφοράς. Ολοι οι σχετικοί δείκτες που παρουσιάζονται στην έρευνα (δείκτης ιδεολογικών τοποθετήσεων, δείκτης "πολιτισμικού φιλελευθερισμού" δείκτης "οικονομικού φιλελευθερισμού", δείκτης "ατομικισμού / συλλογικότητας", πιστοποιούν την τοποθέτηση του ειδικού αυτού πληθυσμού σε ένα πεδίο που έρχεται σε ριζική αντιπαράθεση με τις κυρίαρχες τοποθετήσεις της ελληνικής κοινωνίας.

Το γεγονός αυτό πιστοποιεί και από αυτήν την πλευρά, ότι μια βασική διαίρεση που χαρακτηρίζει τη σημερινή ελληνική κοινωνία εντοπίζεται μεταξύ ενός "νέου κοινωνικού σώματος" και ενός "παλαιού κοινωνικού σώματος". Η διαίρεση αυτή δεν παραπέμπει απλώς
(αν και την εμπεριέχει) σε μια διάκριση "ηλικίας" ή "τεχνολογικών - ιντερνετικών δεξιοτήτων" ή ακόμα και μορφών ένταξης στον εργασιακό τομέα. Είναι, επιπλέον, μια διαίρεση σε βασικούς ιδεολογικούς και αξιακούς προσανατολισμούς, σε τρόπους και μορφές
αξιολόγησης του δημόσιου χώρου και των κεντρικών πολιτικών επιλογών, σε τρόπους πολιτικής συμμετοχής και παρέμβασης στη δημόσια σφαίρα.

Το blogging αποτελεί για την κοινωνική αυτή ομάδα τρία πράγματα, τρόπο έκφρασης, μορφή πολιτικής συμμετοχής και χώρο δημοσιοποίησης ιδεών και "προσωπικών" απόψεων. Εμφανίζεται να υποκαθιστά την "παλαιότερη" συμμετοχική πρακτική της κομματικής (πολιτικής) στράτευσης, από μεγάλο δε μέρος του πληθυσμού αυτού (44%) εκφράζεται η άποψη ότι τα blogs έχουν τη δύναμη να αλλάξουν το κοινωνικο-πολιτικό σκηνικό της χώρας. Πιστεύεται, επίσης, ότι στο μέλλον θα έχουν τη δύναμη να προκαλούν μαζικές κοινωνικές κινητοποιήσεις (34%) και να αποτελούν το κύριο μέσο αντικειμενικής πολιτικής ενημέρωσης (21%).

Βρισκόμαστε πιθανόν μπροστά σε μια νέα δυναμική πολιτικής επικοινωνίας και κοινωνικής ενεργοποίησης. Η κρίση της δημοκρατίας και των αντιπροσωπευτικών θεσμών, η χαμηλή αξιοπιστία του κομματικού συστήματος και των κομμάτων, η κρίση εμπιστοσύνης στην
πολιτική ενημέρωση, η απαξίωση του ενημερωτικού και πολιτισμικού τηλεοπτικού προϊόντος τροφοδοτούν την καθημερινότητα του blogging, αλλάζοντας σταδιακά όλη την ιδεολογικο-πολιτική χαρτογράφηση των μέσων επικοινωνίας, αλλά και της πολιτικής κουλτούρας. Τα ερωτήματα που θέτει η "πολιτιστική επανάσταση" των blogs είναι σημαντικά: Πόσος (πραγματικός) χώρος θα απομείνει σε λίγο καιρό στο τηλεοπτικό ενημερωτικό προϊόν; Πόσο εφικτή θα είναι η ανάκαμψη των εφημερίδων και υπό ποίους όρους μπορεί να συμβεί πιθανόν αυτό; Πόσο αποτελεσματικά θα είναι τα παραδοσιακά Μέσα Ενημέρωσης στο να εκφράσουν και να εκπροσωπήσουν τις νέες κοινωνικές ταυτότητες και πρακτικές; Διαμορφώνεται μήπως ένας νέος, ανεξάρτητος από την πολιτική και την οικονομική εξουσία κοινωνικός χώρος, εντός του οποίου συγκροτούνται αναμειγνυόμενες πολλαπλές κοινωνικές ταυτότητες, πολύμορφες αλλά πάντοτε «αντιεξουσιαστικές» πολιτικές ιδέες και, κυρίως, νέες μορφές κοινωνικής συσπείρωσης και κινητοποίησης;

Τα στοιχεία της έρευνας, τουλάχιστον για το τελευταίο ερώτημα, απαντούν καταφατικά. Οι ενδείξεις που προκύπτουν οδηγούν στη διαπίστωση ότι οι αλλαγές που εγκυμονούνται στην ελληνική κοινωνίανωνία θα είναι στα επόμενα χρόνια βαθύτατες. Απομένει να αποκρυσταλλωθεί η μορφή τους και η θεσμική τους συγκρότηση."

Ήθελα να αποφύγω τον σχολιασμό της συγκεκριμένης έρευνας αλλά μια "φαγούρα" στα ακροδάχτυλα των άνω άκρων δεν με αφήνει. Προσωπικά δεν ανήκω στα 3/10 των bloggers που δεν μπορούν να προβλέψουν το μέλλον του μέσου. Θα προσπαθήσω να γίνω πιο σαφής. Όταν ξεκίνησα να γράφω - πριν από τρία χρόνια - το blogging αποτελούσε μια καθαρά προσωπική ενασχόληση και όλα άρχιζαν και τελείωναν εκεί. Στην πορεία όμως, διαπίστωσα - όπως όλοι μας - τη "δυναμική" του μέσου και ότι από μία απλή συγγραφή μπορείς να "συμβάλλεις" στον θετικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Η "στάση" μου απέναντι στο μέσο άλλαξε, εξαιτίας της "προοπτικής".

Η δημοτικότητα των blogs του ενό ατόμου έχει μειωθεί αισθητά (με ελάχιστες εξαιρέσεις που δεν επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Δεν είναι τυχαίο που την "μερίδα του λέοντος" έχουν αναλάβει πλέον παραδοσιακά μέσα που είχαν παρουσία στο web και απλά ενεργοποίησαν τη δυνατότητα σχολίων. Αυτό το έπραξαν, υπό τον φόβο απώλειας της 4ης εξουσίας (ε εντάξει, μαζί και τα κεφάλαια από τις διαφημίσεις). Στο μέλλον, η "κόντρα", ανάμεσα στους "επαγγελματίες" και στους "ερασιτέχνες" του είδους, θα γιγαντωθεί. Για αυτό επιμένω, ότι η προσπάθεια θα πρέπει να συντονιστεί και να οργανωθεί. Αναφέρομαι φυσικά στο 34% που θεωρεί ότι τα blogs θα έχουν στο μέλλον τη δύναμη να προκαλούν μαζικές κινητοποιήσεις. Ένα άτομο δεν μπορεί να ασχοληθεί και να "τρέξει" όλα τα κοινωνικά ζητήματα. Απαιτείται μια πιο επαγγελματική προσέγγιση. Η οργάνωση με λίγα λόγια μιας ομάδας ανθρώπων - με κοινά οράματα και στόχους, έστω και με φυσιολογικές παρεκλίσεις - όπου η "δουλειά" θα κατηγοριοποιηθεί για να γίνει πιο αποτελεσματική.

Σε όσους κατηγορούν τους bloggers ότι απλά εκματελλεύονται ένα μέσο που βασίζεται στα κεφάλαια των μεγάλων πολυεθνικών (οι οποίες αν βρεθούν προ δυσάρεστης εκπλήξεως, τις έχω ικανές να "κατεβάσουν τον γενικό", κατόπιν "εντολής"), έχω να τους πω, ότι αν η προσαρμοστικότητα δεν είναι προσόν έξυπνων ανθρώπων, τότε τι είναι? Να βγω με την ντουντούκα για να με ακούσει ένας μικρός αριθμός ανθρώπων ή να χρησιμοποιήσω το web ώστε να "ακουστώ" πανελλαδικά?

Blogging, είναι η ΑΠΟΛΥΤΗ δημοκρατία που δεν έχει καμία σχέση με την αντιπροσωπευτική των κοψοχέρηδων και των οραμάτων που έπεσαν στο κενό γιατί στην πορεία παρεβλήθησαν σημαντικά κεφάλαια από χορηγούς. Η δυνατότητα να κρίνεις, συμμετάσχεις κλπ στην πρωτογενή τοποθέτηση. Έχετε ποτέ φανταστεί την πολιτική ως ένα blog? Θα έβγαινε πχ ο υπουργός οικονομίας στο blog του και θα έλεγε ότι θα ψηφίσω το τάδε νομοσχέδιο. Και οι πολίτες θα είχαν τη δυνατότητα να συμφωνήσουν, διαφωνήσουν, μεταρρυθμίσουν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

Keep Blogging λοιπόν και κάποια στιγμή.....οργανωθείτε (σαν το ανέκδοτο).

:-)