"Σεμνά και ταπεινά"

Αυτό δεν είχε προαναγγείλει ο πρωθυπουργός στην ορκομωσία της νέας κυβέρνησης?

Ε, λοιπόν οι άνθρωποι το κάνουν πράξη:

"Την ώρα που οι χιλιάδες διαδηλωτές* -Τετάρτη μεσημέρι (στις 12/12)- ανηφόριζαν στη Σταδίου με προορισμό το Σύνταγμα, λίγα μέτρα παραδίπλα, στο παλιό κτίριο του Χρηματιστηρίου στη Σοφοκλέους, οι κυβερνητικοί έκαναν... πάρτι.

Ο πρόεδρος του Χ.Α. Σπ. Καπράλος, με αφορμή την ονομαστική του εορτή δεξιώθηκε περίπου 300 άτομα, υπουργούς, κυβερνητικούς, επιχειρηματίες και λοιπούς κοσμικούς σε ένα μεσημεριανό γκαλά υπό τους ήχους των συνθημάτων για τη λιτότητα και το ασφαλιστικό.

Το χάπενινγκ; Ως φανατικός Ολυμπιακός, ο κ. Καπράλος είχε καλέσει και τις μαζορέτες της ομάδας, οι οποίες χόρευαν για τους καλεσμένους.

*Δεν ίδρωσε το αφτί τους."

Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΕΣ ΝΙΩΘΕΤΕ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ?

ΜΗΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ.

Πότε θα τους ΓΑΜΗΣΟΥΜΕ σεμνά και ταπεινά δεν ξέρω.

"ΕΝΟΧΕΣ" γιορτές σε ΟΛΟΥΣ (κάποιοι δεν το κάνουν πράξη και......αγρόν αγόραζε).

Υ.Γ. ΑΣΧΕΤΟ: ΟΙ μαζορέτες του Θρήνου είναι ξέκωλα μπροστά σε αυτές της ΠΑΝΑΘΑΣ που είναι κυρίες και ξέρουν να φτιάχνουν και γιουβαρελάκια από ότι έχω μάθει.

"Ένοχες" γιορτές

Ένεκε η ώρα των ευχών ε? Μα αυτό δεν κάνουμε όλο τον χρόνο? Ευχόμαστε. Είναι πλέον το εθνικό μας σπορ. Έτσι για σπάσιμο δεν θα ευχηθώ αλλά θα «παροτρύνω» («με την καλή έννοια» = φωνή Ψινάκη). Θα σας παροτρύνω να σταματήσετε να κοιτάτε μόνο τον εαυτούλη σας και να ρίξετε μια ματιά γύρω σας. Αρκεί αυτό. Ο άνθρωπος που ψάχνει την προσωπική του ευτυχία ενώ γύρω του ο κόσμος καίγεται υπάρχει μόνο στον κόσμο των ναρκωτικών. «Κόψτε» τα «ναρκωτικά», αφήστε την νιρβάνα και ενεργοποιηθείτε. Επίσης αρκεί.

Ανακεφαλαίωση.

Δύο κινήσεις: Πρώτα βλέπουμε και μετά ενεργούμε.

Να σας θυμίσω ότι το «παιχνίδι» παίζεται «βρώμικα» από την άλλη πλευρά, οπότε αφήστε τον Χριστιανό σπίτι. «Παίξτε» και λίγο unfair. Εξάλλου είναι γνωστό τοις πάσι ότι μια μολότωφ την ημέρα τον καπιταλιστή τον κάνει πέρα (αστειεύομαι φυσικά).

Βαρέθηκα τον εφησυχασμό της σιωπηρής πλειοψηφίας.

Αυτά τα ολίγα.

------------------------------------------------------------

Συγνώμη, παραλίγο να το ξεχάσω.

ΕΝΟΧΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Zorro, Batman και…..εναερίτες

Ήθελα να γράψω για τα προχθεσινά γεγονότα που αφορούσαν την άνανδρη σύλληψη των εναεριτών της ΔΕΗ από τους ταγμασφαλίτες της κυβέρνησης. Αλλά για ποιο λόγο να το πράξω? Βαρέθηκα να γράφω τα ίδια και τα ίδια. Τι να πω? Ότι βγήκα αληθινός όταν έλεγα ότι οι κάμερες δεν έχουν σκοπό την ασφάλεια μας αλλά τον έλεγχο μας? Ότι η κυβέρνηση καθιερώνει την τρομοκρατία της εξουσίας και τη λογική του μεγάλου αδελφού? Ότι η κίνηση των εναεριτών να καλύψουν τις κάμερες ήταν συμβολική? Ότι δεν φορούσαν μάσκες και ότι οι μπάτσοι τους παρακολουθούσαν συλλαμβάνοντας τους αργότερα (και όχι την ώρα του «αδικήματος) έξω από τον συνδικαλιστικό τους χώρο (με τη μέθοδο της παρακολούθησης λες και ήταν οι χειρότεροι εγκληματίες)? Τι να πω για αυτή την κυβέρνηση? Ότι και να πω και να γράψω θα καταντήσω στο τέλος γραφικός και λαϊκιστής.

Για αυτό και θα μιλήσω για άσχετα θέματα. Θα σας μιλήσω για τους αγαπημένους μου ήρωες. Όταν ήμουν μικρός (μεταξύ μας, έχω μεγαλώσει μόνο βιολογικά), μου άρεσαν πολύ οι

Zorro:

και Batman:

Δεν αγαπούσα άλλους ήρωες. Οι Ζούπερμαν και Ζπάιντερμαν π.χ.ήταν πολύ αμερικλάνοι για τα γούστα μου και φορούσαν πολύχρωμες κιτς στολές (ήμαρτον με αυτό το σώβρακο πάνω από το παντελόνι). Ενώ τόσο ο Ζορρό, όσο και ο Μπάτμαν, είχαν σούπερ στολές, ΟΛΟΜΑΥΡΕΣ, φορούσαν ΜΑΣΚΑ και το κυριότερο ενέπνεαν ένα σκοτεινό ουμανισμό. Και οι δύο είχαν διπλή ζωή (το πρωί μαθήτρια το βράδυ πόρνη), εκδήλωναν την οργή τους και είχαν εκδικητικές τάσεις απέναντι στους κακούς. Εκείνο όμως που μου άρεΖε πιο πολύ ήταν ότι «εχθροί» τους ήταν το κατεστημένο, η εξουσία και όχι τέρατα και άλλες βλακείες. Και φυσικά το γεγονός ότι δεν είχαν υπεράνθρωπες δυνατότητες αλλά ήταν κοινοί θνητοί με μόνο υπεράνθρωπο στοιχείο την……..ψυχή τους.

Ε, από προχθές, προστέθηκαν στη συνείδηση μου νέοι ήρωες (οι κακοί είναι πάντα οι ίδιοι) που φοράνε μαύρα και έχουν όλα τα στοιχεία που προανέφερα.

ΟΙ ΕΝΑΕΡΙΤΕΣ:

HR 1955

Διάβαζα πριν λίγες μέρες στην Ελευθεροτυπία ότι η αμερικανική Βουλή των αντιπροσώπων ενέκρινε ένα νέο πιο αυστηρό αντιτρομοκρατικό νόμο – εν συντομία HR 1955 – σύμφωνα με τον οποίο τιμωρείται ακόμα και η σκέψη ως τρομοκρατική. Πιο συγκεκριμένα στοχοποιούνται το internet (σώπααααα) και οι ερασιτεχνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί ως μέσα γέννησης και προώθησης της τρομοκρατίας, τα λεγόμενα «εγκλήματα σκέψης». Οι επικριτές του νόμου ισχυρίζονται ότι ο νόμος έχει πολλές ασάφειες (κάθε νόμος έχει, θα πρόσθετα εγώ) με συνέπεια οι πολίτες να είναι στο έλεος της εκάστοτε εξουσίας (τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα).

Φαντάζομαι ότι το προηγούμενο μου άρθρο είναι ένα «έγκλημα σκέψης» σύμφωνα με το νέο έκτρωμα των αμερικανών.

---------------------------------------------------------------------------------

ΕΜΒΟΛΙΜΟ ΑΣΧΕΤΟ # 1

Κατασκευάζεται στο Μαρούσι ένα νέο εμπορικό κέντρο το Golden Mall, το οποίο όμως θα απευθύνεται στα «γερά πορτοφόλια», σε αντίθεση με το γνωστό μας Mall το οποίο αφορά όλα τα βαλάντια. Έσκασα στα γέλια όταν το διάβασα, μια και φαντάζομαι το σκηνικό με τους κάθε λογής Ελληνάρες που θα ψωνίζουν από το The Mall και θα λένε ότι αγόρασαν ένα προϊόν από το Golden, ή από τους ψωνάρες που θα πηγαίνουν να καταθέτουν ένα μισθό στο Golden μόνο και μόνο για το καύχημα.

Δεν περίμενα ποτές ότι μια επίσκεψη σε ένα εμπορικό κέντρο μπορεί να αποτελέσει μια πράξη ταξικής διαφοροποίησης χαχαχα.

Σταματήστε τις απεργίες, τις συγκεντρώσεις, τις πορείες κλπ κλπ.

ΟΛΟΙ GOLDEN.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ MC DONALDS ΤΩΡΑ.

Επειδή και εγώ δεν διαφέρω από εσάς (παρόλα όσα λέω) θα πω μόνο ένα πράμα:

MALAKAS GENITHIKA, MALAKAS THA PETHANO (αν νιώθετε την ανάγκη να βάλετε πληθυντικό δεν θα σας χαλάσω το χατήρι). :-))))

The war within

Έχω ένα πρόβλημα και θέλω την βοήθεια σας. Διαβάζω καθημερινά (ως πολίτης αυτής της χώρας):

Αφαίμαξη 1000 ευρώ για κάθε νοικοκυριό με τις αυξήσεις σε καύσιμα, τρόφιμα, ΔΕΗ. Αύξηση φόρων, «ψίχουλα» σε μισθωτούς και συνταξιούχους και πάγωμα των κοινωνικών πόρων. Μοιράζει λέει η κυβέρνηση το 80% του εθνικού πλούτου στους έχοντες (σιγά το νέο, που αλλού θα τα μοίραζε μια δεξιά κυβέρνηση). Δηλαδή, από τα 16 δισ. ευρώ (η αύξηση του παραγόμενου εθνικού πλούτου το 2008), οι πολίτες λαμβάνουν μέρισμα αξίας 3,3 δισ., όπερ το 1/5 και τα υπόλοιπα 12,7 δισ. ευρώ πηγαίνουν στις τσέπες των λίγων και προνομιούχων. Θυμίζω τις προεκλογικές δηλώσεις του Καραμανλή από την πρώτη τετραετία: “ένας από τους στόχους της κυβέρνησης είναι η δικαιότερη κατανομή του μερίσματος της ανάπτυξης, με στοχευμένη μεταβίβαση στους οικονομικά ασθενέστερους”.

Ουρίστε? Πως είπατε?

Να προσθέσω το «ασφαλιστικό» (αν θα πάρουμε σύνταξη) και το πώς φαγωθήκανε και από ποιους ΤΑ λεφτά από τα ταμεία, τις απεργιακές κινητοποιήσεις και τα συλλαλητήρια που δικαίως θα λάβουν χώρα, τα ατελείωτα προβλήματα στην παιδεία, στην υγεία κλπ και πείτε μου εμένα τώρα ότι εγώ είμαι μίζερος και γκρινιάζω χωρίς λόγο.

Πραγματικά, αν δεν είχα οικογένεια, είχα μεγαλύτερα αρχίδια, δεν φοβόμουν το ξύλο και τη φυλακή και ήξερα καλό σημάδι ή θα ήμουν σε μια τρομοκρατική οργάνωση ή θα την οργάνωνα μόνος μου.

Και τι θα έκανα?

Θέλει ερώτημα?

Ποντάρω στην Λακωνία εγώ.

Ελιά και Κώτσο Βασιλιά καμμένα μου αδέλφια.

Θα μου πεις, τι επιλογές έχω? Έχεις τον Γιωργάκη.

Χαχαχαχαχα. Εντάξει, ρε παδιά μην βαράτε όλοι μαζί. Λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα. Ο Καρατζαφέρης? Μπρρρρ ούτε να αστειευτώ δεν μπορώ με τους φασίστες. Η αριστερά είναι η μόνη που ορθώνει έναν λόγο της προκοπής αλλά μάλλον σύντροφοι δεν φτάνει. Πρέπει να ενωθείτε.

Και δεν μας φτάνουν όλα αυτά μας φεύγει και ο Θέμης στα ξένα. Καλό ταξίδι μικρέ μου αγωνιστή.

Τα λέω όλα αυτά, επειδή ξέρω ότι αποτελούν και δικές σας σκέψεις. Ξέρω ότι καταλήγετε στο ίδιο συμπέρασμα. Στο ίδιο αδιέξοδο. Αυτό βέβαια δεν σας δικαιολογεί να πηγαίνετε σαν μαλάκες και να τους ψηφίζεται. Είναι πολιτική αυτοκτονία και σε λίγο δεν θα είναι μόνο πολιτική.

Τι να κάνετε? Διαμαρτυρηθείτε. Διεκδικείστε τα δικαιώματα σας. Φωνάξτε. Βγείτε στους δρόμους. Μαυρίστε τους όπου και όταν σας δίνεται ευκαιρία. Καταλάβεται τον «διπλανό» που υποφέρει. Σταματήστε να είστε ρατσιστές και εθνικιστές. Αλλού είναι ο οχτρός. The war within.

Άντε καλό μήνα να έχουμε και μεγάλες αντοχές.

Καλά που έρχονται τα Χριστούγεννα και θα γλεντήσουμε λίγο «έχοντες» και μη «έχοντες».

Που θα πάει όμως. Θα γυρίσει ο τροχός.

ΕΙΜΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ Περσεφόνη. :-)

Υ.Γ. Lyrics:

Rage Against The Machine - War Within A Breath

Every official that come in
Cripples us leaves us maimed
Silent and tamed
And with our flesh and bones
He builds his homes

Southern fist
Rise through tha jungle mist
Clenched to smash power so cancerous
Black flag and a red star
A rising sun loomin over Los Angeles
Yes for Raza livin in La La
Like Gaza on to tha dawn Intifada
Reach for the lessons tha masked pass on
Seize tha metropolis
Its you its built on

Everything can change on a new years day
Everything can change on a new years day
Everything can change on a new years day
And everything changed on a new years day, come on.

War within a breath
Its land or death

Their existence is a crime
Their seat, their robe, their tie
Their land deeds
Their hired guns
Theyre tha crime

Shots heard underground round the rapture
Worlds eye captured
At last is a Mexican pasture
Tha masked screaming land or death
Within a breath
A war from the depth of time
Shot four puppet governors in a line
Shook all tha world bankers
Who think they can rhyme
Shot the landlords who knew it was mine
Yes its a war from the depth of time

And everything can change on new years day
And everything can change on new years day
Everything can change on a new years day
And everything can changes on new years day

War within a breath
Its land or deathIts land or death
--------------------------
Manu Chao - Mr. Bobby

Sometimes I dream about reality
Sometimes I feel so gone
Sometimes I dream about a wild wild world
Sometimes I feel so lonesome

Hey Bobby Marley
Sing something good to me
This world go crazy
It's an emergency

Tonight I dream about fraternity
TONIGHT I say: one day!
One day my dreams will be reality
Like Bobby said to me

Hey Bobby Marley
Sing something good to me
This world go crazy
It's an emergency

Hey Bobby Marley
Sing something good to me
This world go crazy
It's an emergency...

Tonight I watch through my window
And I can't see no lights
Tonight I watch through my window
And I can't see no rights

--------------------------------------

Αερικό (μουσική- στίχοι: Θανάση Παπακωνσταντίνου)

Όλα του κόσμου τα πουλιά όπου κι αν φτερουγίσαν,
όπου κι αν χτίσαν τη φωλιά, όπου κι αν κελαηδήσαν,
εκεί που φτερουγίζει ο νους, εκεί που ξημερώνει,
μαργώνουν τα πουλιά της γης κι ούτ' ένα δε ζυγώνει.

ΕΠΩΔΟΣ: Σαν αερικό θα ζήσω, σαν αερικό.
Ανάσα είναι καυτερή και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά και λέει τα όνειρά σου.

Κι όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει,
ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει.

ΕΠΩΔΟΣ: Σαν αερικό θα ζήσω, σαν αερικό.

Εδώ Πολυτεχνείο

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ (Πηγή: Ένωση Μητέρων Ελλάδος):

Αλβάνογλου Θεόδωρος 22/5/73 Αναγνωστόπουλος Αντάρογλου Αντζελόνι Έλενα Μαρία Αντωνίου Ζήσης 1970 Αργυρίου Αργυροπούλου Αικατερίνη 1973 Βάρσος Ιωάννης 1973 Βασιλόπουλος Γιάννης 30/3/73 Βρυώνης Βυθούλκας Γαλάτης Νίκος Γεριτσίδης Γιώργος 17/11/73 Γεωργάκης Κώστας 19/9/70 Γεωργαράς Μαρίνος - Σπύρος 1973 Γιαννόπουλος Γρέλλος Δασκάλου Στέλιος 1974 Δημόπουλος Δικάλφα Καλλιόπη 1973 Διμαντάκος Έγκελμαν Ντόρις Μαριέτε 16/11/73 Ελής Παναγιώτης 25/4/67 Ευαγγελινός Ζησιμόπουλος Ηλιόπουλος Θεοδώρας Δημήτρης 18/11/73 Θεοδωρίδης Γιώργος 1968 Ιωαννίδης Ιωάννου Καζέπης Κώστας 1974 Καϊλης Γιάννης 26/2/74 Καλαβρού Μαρία 1967 Καλατζής Δημήτρης 5/8/67 Καραγεωργίου Στέλιος 17/11/73 Καραμανής Μάρκος 17/11/73 Κατής Κώστας 1969 Κατσικογιάννης 17/8/69 Κομνηνός Διομήδης 16/11/73 Κούλης Γεώργιος 19/4/72 Κούμπουλος Κρητικάκη Κυριακόπουλος Σάκης 1974 Κωνσταντίνου Γιώργος 4/5/73 Λαγαριώτης Μανδηλαράς Νικηφόρος 18/5/67 Μαρκούλης Νίκος 17/11/73 Ματζώρος Μαυρογιάννης Μέξης Μικρώνης Μιχαηλίδης Μπονάτος Χρίστος Μυρογιάννης Μιχάλης 17/11/73 Μώμος Νικολάου Παναγούλης Γιώργος 1968 Παντελεάκης Κυριάκος 17/11/73 Παπαγεωργίου Παπαδόπουλος Παπαϊωάννου Δημήτρης 17/11/73 Πεσλής Βασίλης 21/4/67 Πετρόπουλος Βασίλης 26/3/73 Ρακιτζής Αλέξανδρος Ράμμος Βασίλειος Ρίζος Τάκης 13/10/67 Σαμούρης Γιώργος 17/11/73 Σαρμαλής Σίμος Γεώργιος 9/1/74 Σινόπουλος Πέτρος 21/6/73 Σπαρτίδης Σταυρέλης Γιάννης 12/12/73 Σταυρόπουλος Σχίζας Σωτηρόπουλος Ιωάννης Τζαβαλάς Καρούσος 3/1/69 Τζιάνος Λάμπρος 21/12/73 Τορίλ Τεκλέτ(Αίγυπτος) Τσαρούχας Γιώργος 1968 Τσιγκούνης Τσικουρής Τσιτσιρίγκος Φώτης 7/4/72 Φαμέλης Βασίλης 17/11/73 Φιλίνης Γιάννης Νοέμ. 73 Φραγκόπουλος Θεόφιλος Χαλκίδης Γιάννης Χαραλαμπίδης Γιώργος Χατζηβασιλείου

Να σημειωθεί εδώ ότι ο τρόπος δολοφονίας των παραπάνω πολιτών, είναι ίδιος και απαράλλακτος στις περισσότερες των περιπτώσεων.

1. Πυρά αντρών της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως
2. Έντονη ρίψη δακρυγόνων αερίων
3. Πυρά, ξυλοκόπημα μέχρι θανάτου (συνήθως με συμπαγείς μεταλλικές ράβδους) από άντρες της Αστυνομίας
4. Πυρά στρατιωτικής περιπόλου + Πεζοναυτών κ.α.

Το πολυτεχνείο σε αριθμούς:

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ:

866 συλλήψεις (716 άντρες & 150 γυναίκες), ειδικότερα:
456 εργάτες - οικοδόμοι
49 φοιτητές του Πολυτεχνείου
268 φοιτητές άλλων σχολών
74 μαθητές/τριες γυμνασίων

ΘΥΜΑΤΑ:

1. Από τα σώματα ασφαλείας (αστυνομία - χωροφυλακή)
13 φόνοι
83 απόπειρες ανθρωποκτονίας (81 άντρες & 15 γυναίκες)
750 τραυματισμοί πολιτών

2. Από τον στρατό
11 φόνοι
45 απόπειρες ανθρωποκτονίας (45 άντερς & 11 γυναίκες)
350 τραυματισμοί πολιτών

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΛΙΣΤΑ ΚΑΙ ΟΙ 16 ΑΝΩΣΤΟΙ ΝΕΚΡΟΙ:
Η λίστα που διαβάζεται κάθε χρόνο στην επέτειο του πολυτεχνείου περιλαμβάνει 88 ονόματα μέσα στην οποιά περιλαμβάνονται τα θύματα της χούντας από την 21/4/1967 έως και την 23/7/1974. Οι επίσημοι νεκροί της βραδυάς του πολυτεχνείου με ονοματεπώνυμο ανέρχονται στους 23. Πρόσφατα βγήκε στην επιφάνεια και μια λίστα 16 ανώνυμων νεκρών για τους οποίους υπάρχουν συγκεκριμένες μαρτυρίες για την τοποθεσία και τον χρόνο της απώλειάς τους.

OI 23 ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ:

16 Νοεμβρίου 1973

1. Σπυρίδων Κοντομάρης (ετών 57, 20.30)
2. Διομίδης Κομνηνός (ετών 17, 21.30)
3. Σωκράτης Μιχαήλ (ετών 57, μεταξύ 22.30 & 23.00)
4. Βασίλειος Φάμελλος (ετών 26, 23.30)
5. Torill Engeland Magrette (ετών 22, 23.30)
6. Γεώργιος Σαμούρης (ετών 22, 24.00)
7. Δημήτριος Κυριακόπουλος (βραδυνή ώρα - κατέληξε 19/11/73)
8. Σπύρος Μαρίνος (Γεωργαράς) (ετών 35, βραδυνή ώρα)

17 Νοεμβρίου 1973

9. Νικόλαος Μαρκούλης (ετών 24 , πρωινή ώρα, κατέληξε 19/11/73)
10. Αικατερίνη Αργυροπούλου (ετών 76, 10.00, κατέληξε Μάϊο '74)
11. Στυλιανός Καραγεωργής (ετών 19, 10.15)
12. Μάρκος Καραμανής (ετών 23, 10.30)
13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης (ετών 16, 10.30-11.00)
14. Δημήτριος Παπαϊωάννου (ετών 60, 11.30)
15. Γεώργιος Γερτζίδης (ετών 48, 11.30)
16. Βασιλική Μπεκιάρη (ετών 17, 12.00)
17. Δημήτρης Θεοδωράς (ετών 5 1/2, 13.00)
18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας (ετών 43, 13.00)

18 Νοεμβρίου 1973

19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου (ετών 59, 10.00)
20. Ανδρέας Κούμπος (ετών 63, 11.00, κατέληξε στις 30/1/1974)
21. Μιχαήλ Μυρογιάννης (ετών 20, 12.00)
22. Κυριάκος Παντελεάκης (ετών 43, 12.00-12.30)
23. Ευστάθιος Κολινιάτης (κατέληξε στις 21/11/73)

ΠΗΓΗ:Ταχυδρόμος, τεύχος 194 - Έρευνα: Πάνος Μπαΐλης

«Επέσατε θύματα, αδέρφια εσείς,

σε άνιση πάλη κι αγώνα.

Ζωή, λευτεριά και τιμή του λαού

γυρεύοντας βρήκατε μνήμα.

Συχνά σε υγρές, σκοτεινές φυλακές

πικρές επεράσατε μέρες.

Και μ’ ένα του δήμιου νεύμα, ευθύς,

σας φέραν μπροστά στην κρεμάλα.

Γλεντούν οι τυράννοι και μες στο πιοτό τη λήθη

γυρεύουν να βρούνε.

Μα οι μέρες τους όμως μετρήθηκαν πια

και τέλος φριχτό τους προσμένει.

Θεριεύει ο γίγαντας τώρα λαός

και σπάει δεσμά κι αλυσίδες.

Αιώνια η μνήμη σε σας αδερφοί

στον τίμιο που πέσατε αγώνα.»

Το χρονικό της εξέγερσης

· Oι πρώτες αντιδράσεις υπήρξαν στις 14 Φεβρουαρίου 1973 ενάντια στο Ν. 1374, που θέλησε να περάσει η χούντα και αναφερόταν στην υποχρεωτική στράτευση των φοιτητών που ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, με αποτέλεσμα τη συγκέντρωση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο. Η αστυνομία παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο συνέλαβε 11 φοιτητές, ενώ άλλοι 100 τουλάχιστον αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να στρατευθούν.

· Εννιά μέρες μετά τα πρώτα γεγονότα, στις 23 Φλεβάρη η κατάληψη της Νομικής κατέληξε στη βίαιη επέμβαση της αστυνομίας, γεγονός όμως που αντί να κάμψει την αγωνιστικότητα των φοιτητών την ενισχύει.

· Στις 4 Νοεμβρίου το μνημόσυνο του Γέρου της Δημοκρατίας εξελίσσεται σε διαδήλωση. Η αστυνομία ανίκανη να αντιδράσει πυροβολεί στον αέρα.

· Την Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου, η ψευδής είδηση ότι οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο συγκρούονται με την αστυνομία, προκαλεί την αντίδραση της Νομικής. Συγκροτείται διαδήλωση η οποία σπάει τον κλοιό της αστυνομίας και μπαίνει στο Πολυτεχνείο. Αποφασίζεται αρχικά αποχή και τελικά κατάληψη του Ιδρύματος. Ακούγονται τα πρώτα συνθήματα «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία», «20% για την παιδεία» και «Κάτω η χούντα».

· Στις 15 Νοεμβρίου, αρχίζει να εκπέμπει ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου στους 1.050 χιλιόκυκλους. Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνά κάθε προσδοκία και για πρώτη φορά δημιουργείται η πεποίθηση ότι η χούντα μπορεί να πέσει. Ταυτόχρονα οι συνελεύσεις δίνουν και το ιδεολογικό στίγμα του αγώνα.

· Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου η κατάληψη έχει εξελιχθεί σε εξέγερση. Το καθεστώς επιτίθεται στο πλήθος με γκλομπς δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ για να το διαλύσει. Όσοι μένουν ανάβουν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα και στήνουν οδοφράγματα. Με την αστυνομία ανίκανη να εισέλθει στο Πολυτεχνείο αποφασίζεται η επέμβαση του στρατού. Τρία άρματα μάχης λαμβάνουν θέση στις πλαϊνές και στην κεντρική είσοδο. Η έκκληση της Συντονιστικής Επιτροπής για διαπραγματεύσεις απορρίπτεται.

· Στις 17 Νοεμβρίου, στις 3 τα ξημερώματα, το τανκ λαμβάνει εντολή να εισβάλει στο Πολυτεχνείο. Πέφτει στην πύλη παρασέρνοντας τους φοιτητές που ήταν πάνω σε αυτή. Τα ΛOΚ, η αστυνομία και οι μυστικοί εισβάλλουν στο Πολυτεχνείο και κυνηγούν τους φοιτητές. Oι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών τους προσφέρουν άσυλο. Η δικτατορία δηλώνει 34 νεκρούς και 840 συλλήψεις. Με τη μεταπολίτευση δηλώθηκαν άλλες 21 τουλάχιστον περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού και τουλάχιστον 2.400 συλλήψεις. Πολλοί φοιτητές φοβούμενοι την σύλληψη, αν και βαριά τραυματισμένοι, αρνούνται τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.

· Στις 25 Νοεμβρίου ο Γ. Παπαδόπουλος ανατρέπεται με πραξικόπημα. O Ιωαννίδης που τον «διαδέχεται» επιβάλλει ένα ακόμα σκληρότερο καθεστώς.

· Στις 24 Ιουλίου 1974 η δικτατορία πέφτει...
------------------------------------------------------------------------------

Ανήμερα της γιορτής του Πολυτεχνείου, ήθελα να γράψω μερικές αράδες και να αποτιμήσω έναν ΕΛΑΧΙΣΤΟ φόρο τιμής στα παιδιά εκείνα που θυσιάστηκαν τον Νοέμβρη του 1973 (δεν αναφέρομαι μόνο στα θύματα μια και μιλάμε για νέα παιδιά που θυσίασαν τα νιάτα τους και την ανεμελιά στον βωμό ενός ιδανικού, κάτι που λείπει σήμερα από την νεολαία μας χωρίς να ρίχνω τις ευθύνες μόνο σε αυτήν) για να απελευθερωθεί τότε η χώρα από τα δεσμά του φασισμού. Το Πολυτεχνείο δεν θα σβήσει ποτέ από την ψυχή μου και ως ανάμνηση και ως συμβολισμός. Θα ήθελα να σταθώ στο δεύτερο μια και θεωρώ ότι είναι και το πιο σημαντικό κομμάτι και αυτό που θα θέλανε και τα παιδιά που συμμετείχαν τότε να αναδειχθεί. Αν νοιάζονταν για τον εαυτό τους απλά δεν θα ήταν εκεί. Για αυτό λοιπόν επιμένω στον συμβολισμό. ΠΙΣΤΕΥΩ ακράδαντα πως βιώνουμε – παγκοσμίως- εποχές ανελευθερίας και ψευδοδημοκρατίας. Καθημερινά διαβάζουμε για το αστυνομικό κράτος, τις κάμερες που δήθεν έχουν σκοπό να προστατεύσουν τους φιλήσυχους πολίτες από τους κακούς, τα αντιλαϊκά μέτρα, την ιδιωτικοποίηση της παιδείας και και και (ατελείωτος ο κατάλογος) εγχώρια ενώ παγκοσμίως βλέπουμε την φασιστική και ιμπεριαλιστική πολιτική των Αμερικάνων και των συμμάχων τους, την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, τον ανερχόμενο (και μάλιστα κοινοβουλευτικό) φασισμό και άλλα πολλά και ωραία. Ξέχωρα από τι πιστεύει ο καθένας, τι βιώματα έχει, σε ποιο κόμμα ανήκει κλπ κλπ και πριν χωριστούμε για μια ακόμη φορά σε εμείς και αυτοί ας προβληματιστούμε πριν μας φάει η καθημερινότητα αν έφτασε ο καιρός για μια αντίδραση παρόμοια με εκείνη της γενιάς τους πολυτεχνείου. Πρέπει να καταλάβουμε πως απέναντι μας έχουμε την πιο επικίνδυνη μορφή εξουσίας. Ο μεγάλος αδελφός παρακολουθεί τα email μας, τις κινήσεις μας, την ζωή μας και το μήνυμα που μας περνάει είναι ότι δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα όσο είμαστε ήσυχοι. Αυτό θέλουν αδέλφια. Να είμαστε ήσυχοι. Να συνεχίσουμε να κοιμόμαστε και ποτέ να μην ξυπνήσουμε. Γιατί αν ξυπνήσουμε και καταλάβουμε την δύναμη μας αλίμονο σε αυτούς.

Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ πολυτεχνείο, σας ομιλεί ένας βολεμένος Έλληνας.

«Είμαστε δυο, είμαστε δυο

Η ώρα σήμανε οχτώ, σβήσε το φως.

Χτυπά ο φρουρός, το βράδυ θα ‘ρθουνε ξανά.

Ένας μπροστά, ένας μπροστά κι οι άλλοι πίσω ακολουθούν

Μετά σιωπή κι ακολουθεί το ίδιο τροπάρι το γνωστό.

Βαράνε δυο, βαράνε τρεις βαράνε χίλιοι δεκατρείς.

Πονάς εσύ, πονάω κι εγώ, μα ποιος πονάει πιο πολύ,

Θα ‘ρθει καιρός να μας το πει.

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς.

Καβάλα πάμε στον καιρό, με τον καιρό, με τη βροχή

Το αίμα πήζει στην πληγή κι ο πόνος γίνεται καρφί.

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς.

Καβάλα πάμε στον καιρό, με τον καιρό, με τη βροχή

Το αίμα πήζει στην πληγή κι ο πόνος γίνεται καρφί.

Ο εκδικητής, ο λυτρωτής,

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς. .»

Έκθεση -performance στο Θέατρο Σφενδόνη

Έχω μια φίλη τρελοκομείο, την Μαριαλένα, που ζυγίζει δεν ζυγίζει 30 κιλά, και που μου έστειλε την παρακάτω πρόσκληση:

"Ηι και ελπίζω να είσαστε όλοι καλά...

Σας στέλνω μία πρόσκληση για την performance- έκθεση που θα παρουσιάσουμε στο Θέατρο Σφενδόνη από τις 12 ως τις 30 του Νοέμβρη.

Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά από τις 21:00 ως τις 23:30.

Πρόκειται για μία παραγωγή δική μου και του Βασίλη Εφραιμίδη όπου παρουσιάζονται τα έργα του ζωγράφου Αλέξανδρου Κώστα παράλληλα με ζωντανή μουσική, ζωντανή απαγγελία ποιημάτων, αφήγηση και άλλα πολλά!

Θα χαρώ πολύ να έρθετε όλοι να την δείτε, άλλωστε είναι και η πρώτη μας προσπάθεια για να παρουσιάσουμε με διαφορετικό τρόπο έργα νέων ελλήνων ζωγράφων. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε στο φόρουμ μου www.forumhost.gr/FORUM ενώ φυσικά έχει ήδη δημοσιευτεί το σχετικό δελτίο τύπου σε όλα τα γνωστά τα μέρη.

Θα χαρώ να σας δω από κοντά....

Φιλιά Μαριαλένα."