Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2007

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Σημαντική παράλειψη, μια και σήμερα είναι Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Το γεγονός μου υπενθύμισε ο αδελφικός (πλέον) φίλος Στέλιος. Θα σας παραθέσω το email του, το οποίο μια και αναφέρεται στον Οδυσσέα Ελύτη, νιώθω την υποχρέωση να αναφέρω ότι ο "Άξιος Εστί" ποιητής μας, βραβεύτηκε το 1979 από τη Σουηδική Ακαδημία με το το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ήταν η δεύτερη φορά που Έλληνας λογοτέχνης έλαβε το συγκεκριμένο βραβείο. Η πρώτη ήταν στον Γιώργο Σεφέρη. Εδώ θα βρείτε όλο τον λόγο του την ημέρα εκείνη. Αξίζει να κάνετε τον κόπο να τον διαβάσετε.

Το email του Στέλιου:

"Φίλε μου Δημήτρη, παγκόσμια ημέρα ποίησης σήμερα Τετάρτη 21/3/07.

Με αφορμή αυτό το γεγονός και μια που σπουδάζουμε και Ιστορία της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας σας στέλνω ένα απόσπασμα από το «Μικρό Ναυτίλο»* του Οδυσσέα Ελύτη, που με συγκίνησε ιδιαίτερα και φανερώνει κατά την άποψή μου την σχέση του μεγάλου μας ποιητή με την ποίηση αλλά και την τέχνη ίσως…

ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΣΑ Ν’ ΑΠΟΧΤΗΣΩ μια ζωή από πράξεις ορατές για όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια μου διαφάνεια, το χρωστώ σ’ ένα είδος ειδικού θάρρους που μου ‘δωκεν η Ποίηση: να γίνομαι άνεμος για το χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει.

Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη «στιγμή» όταν καταφέρει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια. Οπόταν, πραγματικά, και η Θλίψις γίνεται Χάρις και η Χάρις Άγγελος, η Ευτυχία Μοναχή και η Μοναχή Ευτυχία με λευκές, μακριές πτυχές πάνω από το κενό, ένα κενό γεμάτο σταγόνες πουλιών, αύρες βασιλικού και συριγμούς υπόκωφου Παραδείσου.


* Οδυσσέας Ελύτης «Ο Μικρός Ναυτίλος»1970-1974, επιμ. Β. Διοσκουρίδης, εκδ. «Ίκαρος», ε’ έκδοση, Σεπτ. 2000, σ. 53
."

Σε ευχαριστώ και πάλι Στελάρα.

12 σχόλια:

Stelios είπε...

[...] να γίνομαι άνεμος για το χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει.

Πως μπορεί κανείς να κάνει περαιτέρω σχόλια;


Δημήτρη... σ' ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Χάρηκα που σου άρεσε!

Ανώνυμος είπε...

Παιδιά είστε υπέροχοι.Κανείς κοντά σας μπορεί να μάθει πολλά.Μου κρατάτε αμείωτο το ενδιαφέρον να βρίσκομαι όσο μπορώ πιο κοντά σας.μαθαίνω πράγματα ουσίας, μου κινείτε το ενδιαφέρον να αρχίσω να ψάχνω όλο και περισσότερα και να προσπαθώ να γίνομαι όλο και καλύτερη.Νίωθω πως άρχισα να διευρίνω τους ορίζοντές μου, να ανοίγω τα φτερά μου και να κάνω καινούρια πετάγματα...

Ειλικρινά σας ευχαριστώ..

Φιλικά
Φαίδρα

Blackangel είπε...

Stelios είπε...
---------------------------------

Στελάρα για μένα είναι τιμή και μεγάλη ευχαρίστηση να ποστάρεις άρθρα σου στο blog.

Αναμένω και άλλες συμμετοχές σου.

Blackangel είπε...

Faidra said:.....
--------------------------------

Φαίδρα μου στο έχω ξαναπεί. Δεν σου διευρύνουμε εμείς τους ορίζοντες σου αλλά το δικό σου το μυαλό που είναι «ανοιχτό» και ανήσυχο.

Σε ευχαριστούμε πάντως για τα ευγενικά, κολακευτικά και ζεστά σου λόγια, τα οποία αποτελούν κίνητρο για να συνεχίσω εγώ προσωπικά την ανανέωση του συγκεκριμένου ιστολόγιου.

Blackangel

Ανώνυμος είπε...

Έστω και καθυστερημένα Δημήτρη μου, ακριβώς σ αυτό το σημείο που έχει γράψει ο Στέλιος και η Φαίδρα, ειπα να πω κι εγώ την καλησπέρα μου.
[i]Συνέχισε αυτό που κάνεις, συνέχισε να έχεις πνεύμα ανήσυχο, ταξιδιάρικο και ονειροπόλο ... και να μας αφυπνίζεις ;)[/i]

Ελπίζω να μην υπάρχει πρόβλημα αν παραθέσω εδώ έναν στίχο που διάβασα στο Ε.Γ.2 κατά τη διάρκεια της εργασίας για τον Μπύχνερ (αααχχχχχ)
------------

[i]Το θάρρος μεγαλώνει με τον κίνδυνο, η ρώμη με τον καταναγκασμό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μου επιφυλάσσεται μοόιρα μεγάλου ανδρός, αφού συναντώ τόσα μεγάλα εμπόδια στο δρόμο μου.

Φρίντριχ φον Σίλερ
Οι ληστές.[/i]
---------------
Θερμούς χαιρετισμούς

Υ.Γ.1. πως δουλευουν τα html Tags????? $%%^^&&&**

Ανώνυμος είπε...

Ξέχασα ότι δεν φαίνεται ποιος γράφει τι .. .αν δεν γράψει το όνομά του απο κάτω. ...
:p
Μόνο σε μένα θα μπορουσε να συμβεί!!

^
Katy

Vorossilof Chlepanof είπε...

Πίσω κουφάλες.....
Η Επανάσταση αργεί γιατί
χτενίζεται, τα μάγουλά της βάφει...σαν κοριτσάκι και αυτή την πόρτα δεν ανοίγει αν δεν φτιαχτεί κορσέ σωστό αν δεν βάλει...Μα σαν φτιαχτεί, σουλουπωθεί,σαν κοκκινάδι βάλει....Πίσω κουφάλες κόκκινη θα γίνει όλη η πλάση....
Vorossilof

Blackangel είπε...

ΣΟΥΠΕΡ ΚΑΤΕΡΙΝΑ said:..........
-----------------------------------
Καλώς ήρθες Κατερινάρα.

Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Θα προσπαθήσω να παραμείνω στα ίδια χάλια.

Πολύ ωραίο απόσπασμα.

Μεταξύ μας (χαμηλόφωνα): Τι είναι το Ε.Γ.2 ?

Blackangel είπε...

Γεια σου σύντροφε Vorossilof.

Καλώς ήρθες στη παρέα μας και εσύ.

Υπήρχε ένα ανέκδοτο που λέγαμε στη ΚΝΕ στο λυκαυγές της δεκαετίας του '70:

"Σύντροοφοι έχουμε επανάσταση"

"Δεν μπορώ τώρα έχω φροντιστήριο"

:-)

Και επειδή μόνο εσύ θα με καταλάβεις:

ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!!!!!!

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς.

Blackangelov

Stelios είπε...

E.Γ. 2;
Μητσάρα.... ξεσκόνησε λίγο τα βιβλία που μας έδωσε το ΕΑΠ:

Annick Benoit – Dusausoy και Guy Fontaine (επιμ.), Ευρωπαϊκά Γράμματα, Ιστορία της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας, τ.Β’, εκδ. «Σοκόλη», Αθήνα 1999

Ανώνυμος είπε...

...
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ακούς;
Είναι νωρίς ακόμη μέσα στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
να μιλώ για 'σένα και για μένα.
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς;
Είμ' εγώ, μ' ακούς; Σ' αγαπάω, μ' ακούς;
Πού μ' αφήνεις, που πας, μ' ακούς;
Θα 'ρθει μέρα, μ' ακούς; για μας, μ' ακούς;
Πουθενά δεν πάω, μ' ακούς;
Ή κανείς ή κι οι δύο μαζί, μ' ακούς;
το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και μ' ακούς;
Της αγάπης μια για πάντα το κόψαμε
και δεν γίνεται ν' ανθίσει αλλιώς, μ' ακούς;
Σ' άλλη γη, σ’ άλλο αστέρι, μ' ακούς;
δεν υπάρχει το χώμα δεν υπάρχει ο αέρας που αγγίξαμε,
ο ίδιος, μ' ακούς;
και κανείς δεν κατάφερε από τόσον χειμώνα
κι από τόσους βοριάδες, μ' ακούς;
Νά τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ' ακούς;
Μες στη μέση της θάλασσας
από το μόνο θέλημα της αγάπης, μ 'ακούς.
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς.
Άκου, ποιος μιλάει στα νερά και ποιος κλαίει, ακούς;
Είμαι εγώ που φωνάζω κι είμαι εγώ που κλαίω, μ' ακούς;
Σ' αγαπάω, σ’ αγαπάω, μ' ακούς;
....
απόσπασμα απο το Μονόγραμμα του Ελύτη.Το θεωρώ ένα απο τα εκπληκτικότερα ποιήματα.Κάθε φορά που το διαβάζω νιώθω κάτι το ξεχωριστό-μοναδικό.Πλημμυρίζωαπο συναισθήματα...
Φαίδρα

Blackangel είπε...

ΦΟ-ΒΕ-ΡΟ ποίημα Φαίδρα.

Τι να πω εγώ για τον Ελύτη.

Είμαι τόσο μικρός.

Χαίρομαι που ήταν ένας από εμάς (ιδεολογικά εννοώ, μην παρεξηγηθώ).